پاسخ این سؤال را می توان از آیه ۹۹ سوره «انعام» به دست آورد: خداوند می گوید: (نگاهی به ساختمان میوه آن به هنگامی که به ثمر می نشیند، و همچنین نگاهی به چگونگی رسیدن میوه ها بکنید که در اینها نشان های روشنی از قدرت و حکمت خدا برای افرادی است که ایمان می آورند)؛ «... اُنْظُرُوا إلی ثَمَرِهِ إذا أثْمَرَ وَ یَنْعِهِ إنَّ فی ذلِکُم لاَیات لِقَوم یُؤمِنُونَ». (۱)

نطفه های نر با وسایل مخصوصی (وزش باد یا حشرات و مانند آنها) از کیسه های مخصوص جدا می شوند، و روی قسمت مادگی گیاه قرار می گیرند، پس از انجام عمل لقاح و ترکیب شدن با یکدیگر، نخستین تخم و بذر تشکیل می گردد، و در اطرافش انواع مواد غذایی آن را در بر می گیرند. این مواد غذایی از نظر ساختمان بسیار متنوع و همچنین از نظر طعم و خواص غذایی، و طبی فوق العاده متفاوتند.

گاهی یک میوه (مانند انار و انگور) دارای صدها دانه است که هر دانه ای از آنها خود جنین و بذر درختی محسوب می شود و ساختمانی بسیار پیچیده و تو در تو دارد.

شرح ساختمان همه میوه ها و مواد غذایی و داروئی آنها از حوصله این بحث خارج است، ولی بد نیست به عنوان اشاره ای به ساختمان میوه انار که در قرآن در آیه فوق (در فراز میانی آیه) به آن اشاره کرده است، بنمائیم:
اگر یک انار را بشکافیم و یک دانه کوچک آن را به دست گرفته و در مقابل آفتاب یا چراغ قرار دهیم، و درست در آن دقت کنیم می بینیم از قسمت های کوچکتری تشکیل شده که همانند بطری های بسیار کوچکی با محتوای مخصوص آب انار در کنار هم چیده شده اند.

در یک دانه کوچک انار شاید صدها از این بطری های بسیار ریز قرار دارد، سپس اطراف آنها را با پوسته ای ظریف که همان پوسته شفاف یک دانه انار است گرفته. بعد از آن برای این که این بسته بندی کامل تر و محکم تر و دورتر از خطر باشد تعدادی از دانه های انار را روی یک پایه با نظام مخصوصی چیده و پرده سفید رنگ نسبتاً ضخیمی اطراف آن پیچیده.

پس از آن پوسته ضخیم و محکمی که از دو طرف دارای لعاب خاصی است به روی همه آنها کشیده، تا هم از نفوذ هوا و میکروب ها جلوگیری کند، هم در مقابل ضربات، آنها را حفظ کند، و هم تبخیر آب درون دانه ها را فوق العاده کم کند.

این بسته بندی ظریف، مخصوص دانه انار نیست، بلکه در میوه های دیگر مانند پرتغال و لیمو نیز دیده می شود، اما در انار و انگور بسیار ظریف تر و جالب تر است.

طرز قرار گرفتن دانه های انار روی پایه های داخلی، و گرفتن سهم خود از آب و مواد غذایی از آن ها از این هم عجیب تر و جالب تر است. تازه این ها چیزهایی است که با چشم می بینیم و اگر ذرات این میوه ها را زیر میکروسکوپ ها بگذاریم، آن گاه جهانی پر غوغا با ساختمان های عجیب و شگفت انگیز و فوق العاده حساب شده در مقابل چشم ما مجسم می شود.

چگونه ممکن است کسی با چشم حقیقت بین به یک میوه نگاه کند و معتقد شود سازنده آن هیچ گونه علم و دانشی نداشته است!؟ و این که می بینیم قرآن با جمله «انْظُروا»؛ (نگاه کنید) دستور به دقت کردن در این قسمت از گیاه داده برای توجه به همین حقایق است.

این از یک سو، از سوی دیگر مراحل مختلفی را که یک میوه از هنگامی که نارس است تا موقعی که کاملا رسیده می شود، می پیماید، بسیار قابل ملاحظه است؛ زیرا لابراتوارهای درونی میوه دائماً مشغول کارند، و مرتباً ترکیب شیمیایی آن را تغییر می دهند، تا هنگامی که به آخرین مرحله برسد و وضع ساختمان شیمیایی آن تثبیت گردد.

هر یک از این مراحل خود نشانه ای از عظمت و قدرت آفریننده است.

ولی باید توجه داشت که به تعبیر قرآن تنها افراد با ایمان، یعنی افراد حق بین و جستجو گران حقیقت، این مسائل را می بینند و گرنه با چشم عناد و لجاج و یا با بی اعتنایی و سهل انگاری، ممکن نیست هیچ یک از این حقایق را ببینیم. (۲)

پی نوشت: