ความหมายและอธิบายดุอาอ์อิฟติตาห์ ตอนที่ 1

 

اللّٰهُمَّ إِنِّى أَفْتَتِحُ الثَّناءَ بِحَمْدِكَ وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوابِ بِمَنِّكَ، وَأَيْقَنْتُ أَنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فِى مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَةِ، وَأَشَدُّ الْمُعاقِبِينَ فِى مَوْضِعِ النَّكالِ وَالنَّقِمَةِ، وَأَعْظَمُ الْمُتَجَبِّرِينَ فِى مَوْضِعِ الْكِبْرِياءِ وَالْعَظَمَةِ 

คำแปล

“โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์เริ่มต้นการสรรเสริญด้วยการสดุดีพระองค์
และพระองค์คือผู้ทรงชี้นำสู่ความถูกต้องด้วยพระกรุณาอันล้นพ้น
ข้าพระองค์มั่นใจแน่วแน่ว่า
พระองค์คือผู้ทรงเมตตายิ่งกว่าผู้เมตตาทั้งหลาย
ในยามแห่งการอภัยและความปรานี
และพระองค์คือผู้ทรงลงโทษอย่างหนักยิ่ง
ในยามแห่งการเอาคืนและการตอบแทนความอธรรม
และพระองค์คือผู้ทรงยิ่งใหญ่สูงสุด
ในสถานะแห่งพระบารมี ความเกรียงไกร และความยิ่งใหญ่เหนือสิ่งทั้งปวง”

คำอธิบาย

1.“เริ่มต้นการสรรเสริญด้วยการสดุดีพระองค์”
ผู้วิงวอนเริ่มต้นด้วย “ฮัมด์” (การสรรเสริญ) ก่อนขอสิ่งใด นี่คือมารยาทแห่งดุอาอ์ — หัวใจที่รู้จักคุณค่าของพระผู้ให้ ก่อนจะเอ่ยถึงความต้องการของตน การเริ่มต้นด้วยคำสรรเสริญ คือการประกาศว่า พระองค์ทรงสมควรได้รับการเทิดทูน ไม่ใช่เพราะเราต้องการสิ่งใด แต่เพราะพระองค์ทรงคู่ควรโดยพระองค์เอง

2 “พระองค์คือผู้ชี้นำสู่ความถูกต้องด้วยพระกรุณา”
มนุษย์อาจคิดว่าตนเข้าใจความจริงด้วยสติปัญญาแต่แท้จริงแล้ว การได้อยู่บนทางที่ถูกต้องคือของขวัญจากพระเมตตา ไม่ใช่เพราะเราเก่ง
แต่เพราะพระองค์ทรง “เมตตาให้เราเห็นทาง”

3 “ทรงเมตตายิ่งในยามแห่งการอภัย”
นี่คือความหวังของบ่าวเมื่อเราผิดพลาด พระองค์มิได้รีบลงโทษแต่ทรงเปิดประตูอภัยกว้างกว่าความผิดของเรา พระเมตตาของพระองค์ไม่ได้มีขอบเขตตามขนาดบาป แต่กว้างใหญ่ตามความเป็นพระเจ้า

4 “ทรงลงโทษหนักในยามแห่งการตอบแทน”
ถ้อยคำนี้ไม่ใช่เพื่อทำให้สิ้นหวังแต่เพื่อปลุกสติ
พระองค์ทรงยุติธรรม ความเมตตาไม่ลบล้างความยุติธรรมและความยุติธรรมไม่ลบล้างความเมตตา ผู้ที่กดขี่ อธรรม และดื้อรั้น ย่อมไม่อาจหลบหนีความเที่ยงธรรมของพระองค์

5 “ทรงยิ่งใหญ่ในสถานะแห่งพระบารมี”
เมื่อกล่าวถึงความยิ่งใหญ่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงมนุษย์อาจยิ่งใหญ่ในสายตาของกันและกัน
แต่ต่อหน้าพระองค์ทุกสิ่งล้วนเล็กน้อย ถ้อยคำนี้สอนให้หัวใจถ่อมตนและตระหนักว่าความโอหังไม่อาจอยู่ร่วมกับศรัทธาที่แท้จริง

ดุอาอ์บทนี้สอนความสมดุลของศรัทธา
 หวังในความเมตตาของพระองค์
  เกรงกลัวในความยุติธรรมของพระองค์
 และยอมรับในความยิ่งใหญ่ของพระองค์
หัวใจที่สมดุลระหว่าง “ความหวัง” และ “ความเกรงกลัว” คือหัวใจที่ใกล้ชิดพระองค์มากที่สุด

บทความโดย เชคอิมรอน พิชัยรัตน์