ادب حضور (ترجمه فلاح السائل)

ادب حضور (ترجمه فلاح السائل)0%

ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) نویسنده:
گروه: ادعیه و زیارات

ادب حضور (ترجمه فلاح السائل)

این کتاب در موسسه الحسنین علیهما السلام تصحیح و مقابله شده است.

نویسنده: سید بن طاووس
گروه: مشاهدات: 41939
دانلود: 6648

توضیحات:

ادب حضور (ترجمه فلاح السائل)
جستجو درون كتاب
  • شروع
  • قبلی
  • 190 /
  • بعدی
  • پایان
  •  
  • دانلود HTML
  • دانلود Word
  • دانلود PDF
  • مشاهدات: 41939 / دانلود: 6648
اندازه اندازه اندازه
ادب حضور (ترجمه فلاح السائل)

ادب حضور (ترجمه فلاح السائل)

نویسنده:
فارسی

این کتاب در موسسه الحسنین علیهما السلام تصحیح و مقابله شده است.

خداوندا، من به تو پناهنده مى‏شوم پس مرا پناه ده، و در حمايت تو درمى‏آيم پس مرا در تحت حمايتت درآور، و به تو يارى مى‏جويم پس يارى‏ام فرما، و به تو ياورى مى خواهم پس ياورى‏ام كن، و تو را مى‏خوانم پس پاسخم ده، و از تو آمرزش خواهى مى‏نمايم پس بيامرزم، و از تو يارى و كاميابى مى‏جويم پس پيروزم گردان، و از تو طلب هدايت مى‏كنم پس هدايتم فرما، و از تو طلب كفايت مى‏نمايم پس كفايتم فرما، و به تو پناه مى‏آورم پس پناهم ده و درآغوشم بگير، و به ريسمان تو چنگ مى‏زنم پس محفوظم بدار، و بر توكّل مى‏نمايم پس كفايتم فرما، و مرا در ميان بندگان [يا: در پناهندگى‏] و همسايگى و حفظ [يا: حوزه و پيرامون‏] و در پناه [يا: حمايت‏] و نگاهدارى و پاسدارى و محافظت و حُرمت و امْنيّت و زير سايه‏ى [رحمت‏]ات و زير پَرِ [حمايتت‏] قرار ده، و بر من [سپرى‏] محافظت كننده از جانب خويش قرار ده، و حفظ و حمايت و حراست و مراعات نمودنت را از پشت و پيش رو و از راست و از چپ و از بالاى سر و از زير و اطرافم قرار ده، تا هيچ يك از مخلوقاتت نتواند بدى و اذيّت و گزندى به من برساند. معبودى جز تو كه بسيار بخشنده، نو آفرين آسمانها و زمين، صاحب بزرگى و بزرگوارى هستى، وجود ندارد. خداوندا، مرا از حسادت و رشك حسودان و تجاوز تجاوز كنندگان و افسون افسونگران و مكر مكركنندگان و حيله‏ى حيله گران و فريبِ فريب دهندگان [و يا به فريب و كُشتنِ ترور كنندگان‏]، و غيبت غيبت كنندگان و ستم ستمگران، و جور جائران، و تجاوز تجاوز كنندگان، و خشمِ خشم گيرندگان، و تكبّر و ناز به خود بالندگان، [يا: نابود كردن از بين برندگان‏]، و تاختن و زبردَستى تازندگان، و وادار كردن وادار كنندگان، و ظلم و ستم ظالمان و غاصبان، و زدن و آزار رسانيدن زنندگان، و سعايت و بدگويى سعايت كنندگان و سخن چينى و دو بهم زنى سخن چينان و جادوى جادوگران و سركشان و شيطانها، و جور و ستم پادشاهان و بدى و گزند عالميان كفايت بفرما.

خداوندا، به آن اسم محزون و پوشيده‏ى پاك پاكيزه‏اى كه آسمانها و زمين به آن برپاست، و تاريكيها به آن روشن است، و فرشتگان براى آن تسبيح مى‏گويند، و دلها از آن لرزان و هراسانند، و گردنها در برابر آن خاضع و فروتن هستند، و مردگان را به آن زنده مى‏گردانى، از تو مى‏خواهم كه هر گناهى را كه در تاريكيهاى شب و روشنايى روز، عمداً يا از روى خطا، وپنهانى و يا آشكارا انجام داده‏ام بيامرزى، و يقين و هدايت و نور و آگاهى و فهم و دريافتى به من ارزانى دارى تا اينكه كتابت را بپا داشته، و حلالت را حلال، و حرامت را حرام بدانم، [ويا: به حلالت عمل كنم، و از حرامت بپرهيزم‏] و فرايض و واجبات را ادا، و سنّت و روش پيامبرت حضرت محمّد(صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم ) را برپا دارم.

خدايا، مرا به گذشتگان از صالحين محلق فرما، و از صالحين باقيمانده قرار ده، و عملم را به نيكوترين اعمال ختم بفرما، براستى كه تو بسيار آمرزنده‏ى مهربان هستى، خداوندا، هنگامى كه عمرم به پايان رسيده، و روزهاى زندگانى‏ام سپرى مى‏گردد، و چاره‏اى از ملاقات باتو ندارم، از تو درخواست مى‏نمايم كه اى لطيف، منزلت و جايگاهى از بهشتت را به من عطا بفرمايى كه اوّلين و آخرين به واسطه‏ى آن بر من رشك برند، خداوندا، مدح و ثنا و از اندوه شعله‏ور شدنم را بپذير، و بر خاكسارى و زارى و فرياد و اقرار و اعتراضم عليه خويش رحم آر، كه صدايم را در ميان دعا كنندگان، و فروتنى‏ام را در ميان زارى كنندگان، و مدح و ثنايم را در ميان گويندگان، و تسبيحم را در ميان ستايشگران به تو شنوانيدم. و تو اجابت كننده‏ى [دعاى‏] درماندگان و بيچارگان، و يارى كننده‏ى كمك جويان، و ياورى كننده‏ى غمگينان و ستمديدگان، و پناهگاه گريختگان، و فريادرس مؤمنان، و درگذرنده از لغزش گناهكاران مى‏باشى. و درود خداوند بر مژده و بيم دهنده و چراغ نورانى [حضرت رسول اكرم(صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم )] و بر همه‏ى فرشتگان و پيامبران.

خداوندا، اى گستراننده‏ى زمينها، و پديدآورنده‏ى آسمانها، و كسى كه همه‏ى دلها (بدبخت و نيكبخت) را بر فطرت [توحيد ]خويش سرشته‏اى، برترين درودها و بالنده‏ترين بركات و با رأفت‏ترين درودهايت را بر بنده و رسول و امين بر وحى، با پردارنده‏ى حجّت و دليلت، و كسى كه از حرم [و احكام‏] تو دفاع نمود و امر تو را فيصله داد، و آياتت را بنيان نهاد و بالا برد [يا: اقامه و پابرجا نمود]، و به عهد و پيمانت وفا نمود. خداوندا، پس در برابر هر فضيلت از فضائل و فرايستگى‏هايش، و هر روش و اخلاق ستوده از روشهاى ستوده‏اش، و هر حال از حالاتش و هر منزلت از منزلتهايش كه تو حضرت محمّد[(صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم ) ] را در آن ياريگر خويش، و صابر در برابر گرفتارى‏ات، و ستيزه‏جو با دشمنان، و دوست با دوستانت، و كناره‏گير از هرچه كه ناخوشايند توست، و خواننده به سوى آنچه كه دوست دارى ديدى، برتريهايى از پاداشت، و عطايا و بخششهاى ويژه‏ات به او عطا فرما، به گونه‏اى كه به واسطه‏ى آن مقام او را والا گردانيده، و درجه و پايه‏ايش را با كسانى كه براى [اجراى‏] قسط و داد [تو] بپا مى‏خيزند و از حرم [و احكامت‏] دفاع مى‏كنند بالا بر، تا اينكه هيچ بلندپايگى و فروغ و رحمت و كرامت نباشد مگر اينكه حضرت محمّد[(صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم )] را بدان ويژه گردانيده، و اوج آن را به او عطا فرموده، و او را به مقامات والا رسانيده باشى. اجابت فرما. اى پروردگار عالميان.

خداوندا، براستى كه من دين و خود و تمام نعمتهايى را كه بر من ارزانى داشته‏اى به تو مى‏سپارم، و مرا در كنف و حمايت و حفظ و سرفرازى و بازدارندگى خويش قرار ده، كه همسايه تو سربلند، و مدح و ثنايت بزرگ، و نامها [و كمالات‏]ات پاكيزه است، و معبودى جز تو وجود ندارد، در حال خوشى و رنجورى، و سختى و فراخى زندگى مرا برايم كافى هستى و چه وكيل و كارگذار خوبى، پروردگارا، تنها بر تو توكّل نموديم، و به سوى تو [با تمام وجود] رجوع نموديم، و بازگشت [همه موجودات‏] به سوى توست. پروردگارا، ما را گرفتار [و مورد آزمايش‏] كسانى كه كفر ورزيدند قرار مده، و بيآمرزمان، پروردگارا، براستى كه تويى سربلند و فرزانه. پروردگارا عذاب جهنّم را از ما دور دار، كه عذاب آن [همانند طلبكار] پيوسته ملازم انسان است، براستى كه جهنّم بد جاى ماندن و ايستادن است، پروردگارا، بين ما و قوم‏مان به حقّ داورى فرما، و تو بهترين داوران مى‏باشى، پروردگارا، [براستى كه‏] ما ايمان آورديم، پس گناهانمان را بيآمرز، و بديهايمان را بپوش، و با ابرار و نيكان بميران، پروردگارا، آنچه را كه درباره‏ى ما به فرستادگانت وعده دادى به ما عطا فرما و ما را در روز قيامت رسوا مگردان، براستى تو هرگز خلف وعده نمى‏فرمايى، پروردگارا، اگر فراموش نموديم يا خطا و اشتباه نموديم بر ما مگير [و عذاب مفرما]، پروردگارا، و بر ما مَنِهْ [هر امرى را كه بازدارنده‏ى - از خيرات - و سختى است، چنانكه بر دوش كسانى كه پيش از ما بودند نهادى، و بر دوشمان مَنه‏] آنچه را كه توان و طاقت آن را نداريم، و از ما درگذر، وبيامرز، و رحم آر، تويى مولى‏وسرپرست ما، پس ما را بر گروه كافران يارى بخش و پيروز گردان، پروردگارا، هم در دنيا و هم در آخرت به ما نيكى عطا فرما، و به رحمت خويش از عذاب آتش [جهنّم‏] نگاه دار. و درود و سلامتى و ايمنى ويژه‏ى خداوند بر سرورمان حضرت محمّد، پيامبر اكرم و خاندان پاكيزه او باد.

دعاى امام صادق(عليه‌السلام) در تعقيب نماز عشاء

٣ - همچنين از تعقيبات مهمّ بعد از نماز عشا، دعاى مختصّ به اين فريضه از دعاهاى مولايمان امام صادق(عليه‌السلام) است كه معاوية بن عمّار در تعقيب نمازها روايت نموده، و آن دعا به اين صورت است:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلاةً تُبَلِّغُنا بِها رِضْوانَكَ وَالْجَنَّةَ، وَ تُنْجينا بِها مِنْ سَخَطِكَ وَ النّارِ، أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أرِنِى الْحَقَّ حَقّاً حَتّى أَتَّبِعَهُ، وَأَرِنِى الْباطِلَ باطِلاً حَتّى أَجْتَنِبَهُ، وَلا تَجْعَلْهُما عَلَىَّ مُتَشابِهَيْنِ، فَأَتَّبِعَ هَواىَ بَغَيْرِ هُدىً مِنْكَ، فَاجْعَلْ هَواىَ تَبَعاً لِرِضاكَ وَ طاعَتِكَ، وَ خُذْ لِنَفْسِكَ رِضاها مِنْ نَفْسى، وَاهْدِنى لِما اخْتُلِفَ فيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ تَهْدى مَنْ تَشآءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ، أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَاهْدِنى فيمَنْ هَدَيْتَ، وَ عافِنى فيمَنْ عافَيْتَ، وَ تَوَلَّنى فيمَن تَوَلَّيْتَ، وَ بارِكْ لى فيما أَعْطَيْتَ، وَقِنى شَرَّ ما قَضَيْتَ، إِنَّكَ تَقْضى وَ لا يُقْضى عَلَيْكَ، وَ تُجيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْكَ.

تَمَّ نُورُكَ أَللّهُمَّ فَهَدَيْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ، وَ عَظُمَ حِلْمُكَ فَعَفَوْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ، وَ بَسَطْتَ يَدَكَ فَأَعْطَيْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ، تُطاعُ رَبَّنا فُتَشْكَرُ، وَ تُعْصى رَبَّنا فَتَسْتُرُ وَ تَغْفِرُ، أَنْتَ كَما أَثْنَيْتَ عَلى نَفْسِكَ بِالْكَرَمِ وَ الْجُودِ، لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ، تَبارَكْتَ وَ تَعالَيْتَ، لا مَلْجَأَ وَلا مَنْجى‏مِنْكَ إِلاّ إِلَيْكَ، لا إِل هَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَكَ أَللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، عَمِلْتُ سُوءاً، وَ ظَلَمْتَ نَفْسى [فَارْحَمْنى، وَ أَنْتَ أرْحَمَ الرّاحِمينَ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَكَ أَللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسى‏]، فَاغْفِرْلى يا خَيْرَ الْغافِرينَ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَكَ أَللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسى فَتُبْ عَلَىَّ [يا: فَاغْفِرْلى‏] إِنَّكَ أَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ وَ سُبْحانَكَ إِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ، سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ، وَ الْحَمْدُللَّهِ‏ِ رَبِّ الْعالَمينَ.

أَللّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ بَيِّتْنى [يا: تُبَيِّتُنى‏] مِنْكَ فى عافِيَةٍ، وَ صَبِّحْنى ‏٣٠٤ مِنْكَ فى عافِيةٍ، وَ اسْتُرْنى مِنْكَ بِالْعافِيَةِ، وَارْزُقْنى تَمامَ الْعافِيَةِ، وَ دَوام الْعافِيَةِ، وَالشُّكْرَ عَلَى الْعافِيَةِ. أَللّهُمَّ ، إِنّى أَسْتَوْدِعُكَ نَفْسى وَ دينى وَ أَهْلى وَ مالى وَ وُلْدى وَ أَهْلِ حُزانَتى وَ كُلَّ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ [بِها] عَلَىَّ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاجْعَلْنى فى كَنَفِكَ وَ أَمْنِكَ وَ كَلآئَتِكَ وَ حِفْظِكَ وَ حِياطَتِكَ وَ كِفايَتِكَ وَ سِتْرِكَ وَ ذِمَّتِكَ وَ جِوارِكَ وَ وَدآئِعِكَ، يا مَنْ لا تَضيعُ وَدآئِعُهُ، وَلا يُخَيَّبُ سآئِلُهُ، وَلا يَنْفَذُ ما عِنْدَهُ، أَللّهُمَّ ، إِنّى أَدْرَأُبِكَ فى نُحُورِ أَعْدآئى وَ كُلِّ مَنْ كادَنى وَ بَغى عَلَىَّ. أَللّهُمَّ ، مَنْ أَرادَنا فَأَرِدْهُ، وَ مَنْ كادَنا فَكِدْهُ، وَ مَنْ نَصَبَ لَنا فَخُذْهُ يا رَبِّ أَخْذَ عَزيزٍ مُقْتَدِرٍ.

أَللّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَاصْرِفْ عَنّى مِنْ [جَميعِ ]الْبَلِيّاتِ وَالْآفاتِ وَ الْعاهاتِ وَ النِّقَم وَ لُزُومِ السَّقَمِ وَ زَوالِ النِّعَمِ وَ عَواقِبِ التَّلَفِ، ما طَغى بِهِ الْمآءِ لِغَضَبِكَ، وَ ما عَتَتْ بِهِ الرّيحُ عَنْ أَمْرِكَ، وَ ما أَعْلَمُ وَ ما لا أَعْلَمَ، وَ ما أَخافُ وَ مالا أَخافُ، وَ ما أَحْذَرُ وَ ما لا أَحْذَرُ، وَ ما أَنْتَ بِهِ أَعْلَمُ، أَللّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ فَرِّجْ عَنّى، وَ نَفَّسْ غَمّى، وَ سَلِّ حُزْنى، وَاكْفِنى ما ضاقَ بِهِ صَدْرى، وَ عيلَ بِهِ صَبْرى، وَ قُلَّتْ فيهِ حيلَتى، وَ ضَعُفَتْ عَنْهُ قُوَّتى، وَ عَجَزَتْ عَنْهُ طاقَتى، وَ رَدَّتْنى فيهِ الضَّرُورَةُ عِنْدَ انْقِطاعِ الْآمالُ وَ خَيْبَةِ الرَّجآءِ مِنَ الَْمخْلُوقينَ إِلَيْكَ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَاكْفِينهِ يا كافِياً مِنْ كُلِّ شَىْ‏ءٍ، وَلا يَكْفى مِنْهُ شَىْ‏ءٌ، إِكْفِنى كُلَّ شَىْ‏ءٍ حَتّى لايَبْقى شَىْ‏ءٌ، ياكَريمُ.

أَللّهُمَّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْزُقْنى حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرامِ وَ زِيارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ (صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم ) مَعَ التَّوْبَةِ وَالنَّدَمِ. أَللّهُمَّ، إِنّى أَسْتَوْدِعُكَ نَفْسى وَ دينى وَ أَهْلى وَ مالى وَ وُلْدى وَ إِخْوانى، وَأَسْتَكْفيكَ ما أَهَمَّنى وَ ما لَمْ يُهِمَّنى [يا: ما لا يُهِمُّنى‏]، أَسْأَلُكَ بِخِيرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ، أَلَّذى لايَمُنُّ بِهِ سِواكَ، ياكَريمُ، أَلْحَمْدُللَّهِ‏ِ الَّذى قَضى عَنّى صَلاةً كانَتْ عَلى الْمُؤْمِنينَ كِتاباً مَوْقُوتاً.

- به نام خداوند رحمت گستر مهربان، خداوندا، بر محمّد و آل او چنان درودى فرست كه ما را به واسطه‏ى آن به خشنودى و بهشتت نايل گردانده، و از ناخوشايندى‏ات و آتش [جهنّم ]رهايى دهى. خداوند بر محمّد و آل محمّد درود فرست و حقّ را به من حقّ نشان ده تا از آن پيروى نمايم، و باطل را باطل بنمايان تا از آن اجتناب كنم، و آن دو را بر من مُشْتَبِه مگردان تا بدون هدايت از جانب تو از هواى خويش تبعيّت نمايم. پس هوا و هوسم را پيرو رضا و طاعت خود بگردان، و براى نفس خود از نفس من خشنودى‏ايش را بگير، و به اذن خود مرا در آنچه كه در آن اختلاف [نظر] وجود دارد به حقّ، هدايت فرما، براستى كه تو هركس را بخواهى به راه راست هدايت مى‏فرمايى. خداوندا، بر محمّد و آل محمد درود فرست، و مرا در ميان كسانى كه هدايت فرمودى هدايت فرما، و در ميان كسانى كه عافيت دادى عافيت بخش، و در ميان آنان كه سرپرستى نمودى سرپرستى نما، و در آنچه عطا فرمودى مبارك گردان، و از شرّ آنچه قضا و اراده‏ى حتمى فرمودى نگاه دار، كه تو قضا و اراده‏ى حتمى مى‏فرمايى و كسى عليه تو قضا نمى‏تواند بكند، و همه را در پناه خويش در مى‏آورى، و كسى نمى‏تواند [چيزى را] عليه تو در پناه خويش درآورد.

خدايا، نورت كامل گشته و لذا هدايت نمودى پس سپاس تو را، و حلم و بردبارى‏ات بزرگ گرديد و لذا گذشت فرمودى پس سپاس تو را، و دست [رحمت‏]ات را گشودى، و لذا عطا فرمودى پس سپاس تو را، اى پروردگار ما، اطاعتت مى‏كنند و سپاسگزارى مى‏كنى، و اى پروردگار ما، نافرمانى‏ات مى‏كنند و مى‏پوشانى و آمرزى، تو همچنانى كه خويش را به كرم و بخشش ستوده‏اى، آرى و آرى. بلندمرتبه و پاك و منزّهى، هيچ پناهگاه و راه نجاتى از تو جز به سوى تو وجود ندارد. معبودى جز تو نيست، خداوندا، همراه با ستايشت تو را به پاكى [منزّه بودن از هر عيب و نقص‏] مى‏خوانم، عمل بد انجام داده و به خويش ستم نمودم پس [بر من رحم آر، و تو مهربانترين مهربانها مى‏باشى، معبودى جز تو نيست، خداوندا، همراه با ستايشت، تو را به پاكى ياد مى‏كنم، عمل بد انجام دادم و به خود ستم نمودم‏] پس مرا بيآمرز اى بهترين آمرزندگان، معبودى جز تو نيست همراه با ستايشت تو را به پاكى ياد مى‏كنم، عمل بد انجام داده و به خود ستم نمودم، پس توبه مرا بپذير [يا: مرا بيامرز]، كه تو بسيار توبه پذير و مهربان هستى، معبودى جز تو نيست، پاك و منزّهى تو، براستى كه من از ستمكاران بودم، پاك و منزّه است پروردگارت، پروردگار صفت سرافرازى از آنچه كه او را بدان توصيف مى‏نمايند، و سلام و درود بر پيامبران فرستاده شده، و ستايش خداوندى را كه پروردگار عالَميان است.

خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و بر من همراه با عافيت از جانب خود شب و صبح نما، و با عافيتى از جانب خود بر من بپوشان، و تمام و كمال و دوام عافيت و شكر بر عافيت را روزى‏ام گردان، خداوندا، خود و دين و خانواده و دارايى و فرزندان و خويشان و بستگانى كه به واسطه‏ى آنان ناراحت مى‏گردم و هر نعمتى را كه بر من ارزانى داشته‏اى به تو مى‏سپارم، پس بر محمّد و آل او درود فرست و مرا در تحت حمايت و امنيّت و نگاهدارى و حفظ و مراعات و كفايت و پوشش و ضمانت و همسايگى و حمايت و سپرده‏هاى خود قرار ده، اى خدايى كه سپرده‏هاى تو گم و نابود نمى‏شود، و هركس از تو درخواست نمايد نوميد نمى‏گردد، و هرچه در نزد توست پايان نمى‏پذيرد، خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، به [وسيله‏ى‏] تو بر سينه‏هاى دشمنانم و تمام كسانى كه مى‏خواهند مرا فريب داده [ويا به من آسيبى برسانند] و ستم كنند، دست ردّ مى‏زنم، خداوندا، هركس اراده‏ى [آسيب رساندن‏] به ما را داشته باشد تو خود او را اراده نمودن [و به او آسيب رسان‏]، و هركس بخواهد مرا فريب دهد [ويا بدى برساند]، تو خود او را بفريب [ويا بدى برسان‏] و هركس دشمن ما باشد اى پروردگار من، او را همانند گرفتن شخص سربلند و نيرومند بگير.

خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و [تمام ]گرفتاريها و آفات و آسيبها و كيفرها و بيمارى‏هاى پيوسته، و از دست رفتن نعمتها و عاقبتهاى امور كه تلف و نابودى منجر مى‏گردد، آنچه كه آب به خاطر غضب و خشمت بر آن طغيان نموده، و يا به واسطه‏ى امرت باد بر آن تند وزيده، و آنچه را كه مى‏دانم يا آگاهى ندارم، و از آن بيم دارم و يا بيم ندارم، و پرهيز مى‏نمايم و يا پرهيز نمى‏نمايم، و تمام آنچه را تو به آن آگاهترى برطرف فرما. خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و همّ و اندوهم را برطرف و غمم را زايل، و حزن و اندوهم را تسلّى داده، و آنچه را كه دلم به واسطه‏ى آن تنگ گشته و صبر و شكيبايى‏ام به آخر رسيده، و بيچاره شده‏ام، و نيرويم ناتوان گرديده، و طاقتم عاجز گشته، و ضرورت و ناچارى هنگام بريدن آرزوها و نوميد شدن اميد از خلق، مرا به سوى تو باز گردانيده، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا از آنها كفايت فرما، اى كسى كه از هر چيز كفايت مى‏نمايى، و هيچ چيز نمى‏تواند از تو كفايت كند، تمام چيزها را كفايت فرما تا اينكه هيچ چيز نماند، اى بزرگوار.

خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و حجّ خانه‏ى محترم خود و زيارت قبر پيامبرت(صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم ) را همراه با توبه و پشيمانى روزى‏ام گردان. خداوندا، خود و دين و خانواده و دارايى و فرزندان و برادرانم را به تو مى‏سپارم، و از تو نسبت به هر چيز كه مورد اهتمام من است و مرا به غم و اندوه وا مى‏دارد و يا نمى‏دارد طلب كفايت مى‏نمايم. به [حقّ‏] برگزيده‏ات از مخلوقات [رسول اكرم(صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم )] كه هيچ كس غير تو نمى‏تواند بر او منّت گذارد، درخواست مى‏نمايم. اى بزرگوار، سپاس خداوندى را كه نماز [ديگرى‏] را كه بر مؤمنين نوشته و واجب معيّن و وقت دار بود، از ناحيه من برآورده ساخت.

كيفيّت انجام سجده‏ى شكر بعد از نماز عشا

٤ - بعد به حسب امكان و عنايت خداوند - جلّ جلاله - اگر خواستى، مى‏توانى هم اينك سجده‏ى شكر را بجا آورى، و يا بعد از نماز وُتَيْره و نافله‏ى نماز عشا. به هرحال در حال سجده بگو:

أَللّهُمَّ، أَنْتَ أَنْتَ، إِنْقَطَعَ الرَّجآءُ إِلاّ مِنْكَ وَ مِنْكَ مِنْكَ، يا أَحَدَ مَنْ لا أَحَدَ لَهُ، يا أَحَدَ مَنْ لا أَحَدَ [لَهُ‏]، يا أَحَدَ مَنْ لا أَحَدَ لَهُ غَيْرُكَ،٣٠٥ يا مَنْ لايَزيدُهُ كَثْرَةُ الدُّعآءِ [يا: الْعَطآءِ] إِلاّكَرَماً وَ جُوداً، يا مَنْ لايَزيدُهُ كَثْرَةُ الدُّعآءِ إِلاّ كَرَماً وَ جُوداً، [يا مَنْ لايَزيدُهُ كَثْرَةُ الدُّعآءِ إِلاّ كَرَماً وَ جُوداً،] صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، [صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ

- خداوندا، تنها تو تو، اميدم جز از تو، از تو، از تو بريده شده، اى بى‏همتا، اى بى‏همتايى كه همتايى براى تو نيست، اى بى‏همتايى كه همتايى براى تو نيست، اى بى‏همتايى كه همتايى غير تو براى تو نيست؟ اى خدايى كه بسيارى دعا جز بر بزرگوارى و جوُد [يا: عطاىِ‏] تو نمى‏افزايد، اى كسى كه بسيارى دعا جز بر بزرگوارى و بخشش تو نمى‏افزايد، [اى كسى كه بسيار دعا كردن جز به كرم و بخشش تو نمى‏افزايد]، بر محمّد و اهل بيت او درود فرست، بر محمّد و اهل بيت او درود فرست، [بر محمّد و اهل بيت او درود فرست‏].

و حاجت خويش را بخواه، بعد طرف راست صورت خود را بر زمين نهاده و مانند گفتار گذشته را بگو، بعد طرف چپ صورت خويش را بر زمين نهاده و مانند آن را بگو، سپس باز پيشانى‏ات را بر زمين گذارده و سجده بجا آور و مانند آن را بگو.

٥ - و نيز از دعاهاى بعد از نماز عشا براى درخواست وسعت روزى، دعايى است كه عبيدبن زرارة نقل مى‏كند و مى‏گويد: در محضر امام صادق(عليه‌السلام) بودم كه مردى از شيعيان و پيروانش از نادارى و تنگى روزى و اينكه در طلبِ روزى، شهرها را مى‏گردد ولى جز بر فقر و نادارى او افزوده نمى‏گردد، شكايت و گله نمود. حضرت به او فرمود: هنگامى كه نماز عشا را بجا آوردى، به آرامى و تأنّى بگو:

أَللّهُمَّ، إِنَّهُ لَيْسَ لى عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقى، وَ إِنَّما أَطْلُبُهُ بِخَطَراتٍ [تَخْطُرُ ]عَلى قَلْبى، فَأَجُولُ فى طَلَبِهِ الْبُلْدانَ، فَأَنَا فيما أَنَا طالِبٌ [يا: أَطْلُبُ‏] كَالْحَيْرانِ، لا أَدْرى أَفى سَهْلٍ هُوَ أَمْ فى جَبَلٍ، أَمْ فى أَرْضٍ أَمْ فى سَمآءٍ، أَمْ فى بَرٍّ أَمْ فى بَحْرٍ، وَ عَلى يَدَىْ مَنْ، وَ مِنْ قِبَلِ مِنْ، وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ عِلْمَهُ‏٣٠٦ عِنْدَكَ، وَأَسْبابَهُ بِيَدِكَ، وَ أَنْتَ الَّذى تَقْسِمُهُ بِلُطْفِكَ، وَ تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِكَ، أللّهُمَّ، فَصَلِّ عَلى‏مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاجْعَلْ يارَبِّ، رِزْقَكَ لى واسِعاً، وَ مَطْلَبَهُ سَهْلاً، وَ مَأْخَذَهُ قَريباً، وَ لا تُعَنِّنى بِطَلَبِ مالَمْ تُقَدِّرْلى فيهِ رِزْقاً، فَإِنَّكَ غَنِىٌّ عَنْ عَذابى، وَ أَنَا فَقيرٌ إِلى رَحْمَتِكَ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ جُدْ عَلى عَبْدِكَ بِفَضْلِكَ، إِنَّكَ ذُوفَضْلٍ عَظيمٍ .

- خداوندا، براستى كه من آگاهى به محلّ روزى‏ام ندارم، و تنها به واسطه‏ى خاطره‏هايى كه بر دلم [خطور مى‏كنند] آن را جستجو مى‏نمايم، و در طلب آن در شهرها و آباديها مى‏گردم، پس من در آنچه در طلب آن هستم همانند سرگشته و حيران هستم. نمى‏دانم آيا آن در دشت است يا در كوه يا، در زمين يا در آسمان، يا در خشكى يا در دريا، و بر دستان چه كسى است و از نزدِ كيست؟ ولى بى گمان مى‏دانم كه علم آن در نزد توست، و اسبابش به دست توست، و تويى كه به لطف خويش آن را تقسيم مى‏فرمايى، و به رحمت خود جفت و جور مى‏نمايى، خداوندا، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و اى پروردگار من، روزى‏ات را بر من گسترده و جستجوى آن را آسان، و جايگاه گرفتنش را نزديك گردان، و مرا به طلب آنچه كه در آن براى من روزى مقدّر نفرموده‏اى به رنج و مشقّت نيانداز، زيرا تو از عذاب كردن من بى‏نيازى، و من به رحمتت نيازمندم، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و به فضل خويش بر بنده‏ات بخشش فرما، كه تو صاحب فضل بزرگ مى‏باشى.

عبيد بن زرارة مى‏گويد: اندك زمانى بر آن مرد نگذشت كه فقر و نادارى‏اش برطرف شد، و توانگر گرديد و حالش نيكو شد.

٦ - و از جمله امورى كه بر اساس روايات بعد از نماز عشا براى ايمنى گفته مى‏شود، اين است كه در روايت آمده حضرت ابى جعفر محمّد بن علىّ بن موسى بن جعفر، امام جواد[(عليهم‌السلام)] مى‏فرمود: هركس بعد [يا: قبل‏] از نماز عشاء هفت بار سوره‏ىإِنّا أَنْزَلْناهُ فى لَيْلَةِ الْقَدْر را بخواند، تا صبح در ضمانت خداوند متعال خواهد بود.

٧ - و از امور مهمّ اين است كه در آخر تعقيب نماز عشاء، دعاى ابن خانبه را بخواند، كه ما آن را بعد از تعقيب نماز ظهر براى جبران و اصلاح غفلتها و جنايات و گناهان قلبى كه در نماز واقع مى‏شود، يادآور شديم.

فصل بيست و هفتم: كيفيّت خواندن نماز فرج بعد از نماز عشا در روايتى آمده كه عبدالرّحمن بن كثير مى‏گويد: به امام صادق(عليه‌السلام) از ناراحتى و اندوه سختى كه بدان گرفتار شده بودم، گله و شكايت نمودم. حضرت فرمود: اى عبدالرّحمن، وقتى نماز عشا را خواندى، دو ركعت نماز بجاآور، سپس طرف راست صورتت را بر زمين بگذار و بگو:

يا مُذِلَّ كُلِّ جَبّارٍ، وَ مُعِزَّ كُلِّ ذَليلٍ، قَدْ وَحَقِّكَ، بَلَغَ بى مَجْهُودى .

- اى خوار كننده‏ى هر سركش، و سرافراز كننده‏ى هرخوار و ذليل، به حقّ تو سوگند، كه حقيقتاً تاب و توانم به آخر رسيده است.

وى مى‏گويد: بيش از سه شب آن را نگفته بودم كه غم و اندوهم برطرف شد و فرج و گشايش برايم حاصل شد.

فصل بيست و هشتم: نمازهاى ديگر بعد از نماز عشا

نماز جهت درخواست روزى‏ از آن جمله دو ركعت نماز براى طلب روزى است، كه در روايت آمده امام صادق(عليه‌السلام) فرمود: دو ركعت نماز بعد از نماز عشا را ترك نكنيد، كه موجب جلب روزى است. به اين صورت كه در ركعت اوّل سوره‏ى حمد و آية الكرسى و سوره‏ىقُلْ يا أَيُّهَا الْكافِروُنَ ، و در ركعت دوّم سوره‏ى حمد و سيزده بار سوره‏ىقُلْ هُوَ اللّهُ أَحَد را قرائت مى‏كنى، و وقتى سلام نماز را گفتى، دستهايت را به سوى آسمان بلند كرده و مى‏گويى:

أَللّهُمَّ، إِنّى أَسْأَلُكَ يا مَنْ لاتَراهُ العُيُونُ وَ لا تُخالِطُهُ الظُّنُونُ، وَ لا تَصِفُهُ [يا: لايَصِفُهُ‏] الْواصِفُونَ، يا مَنْ لا تُغَيِّرُهُ الدُّهُورُ، وَلا تَبْليهِ الاَْزْمِنَةُ، وَلا تَحْليهِ الْأُمُورُ، يا مَنْ لا يَذُوقُ الْمَوْتَ، ولايَخافُ الْفَوْتَ، يا مَنْ لا تَضُرُّهُ الذُّنُوبُ، وَ لا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لى مالايَنْقُصُكَ، وَ اغْفِرْلى مالا يَضُرُّكَ، وَافْعَل بى كَذا وَ كَذ ا.

- خداوندا، براستى كه من از تو درخواست مى‏نمايم، اى كسى كه چشمها او را نمى‏بينند، و گمانها بر آن وارد نمى‏گردد، و توصيف كنندگان نمى‏توانند او را توصيف كنند، اى كسى كه روزگارها او را دگرگون، و زمانها كهنه و پوسيده، و امور او به تحليه نمى‏برند، اى كسى كه مرگ را نمى‏چشى و از دست رفتن و فَوْتِ چيزى بيم ندارى، اى كسى كه گناهان ضررى به او نمى‏رساند و آمرزش چيزى را از او نمى‏كاهد، بر محمّد و آل او درود فرست، و آنچه را كه از تو نمى‏كاهد بر من ببخش، و آنچه را كه به تو آسيبى نمى‏رساند بر من بيآمرز، و به من چنين و چنان كن.

و به جاى اين كلمات يعنى كذا و كذا حاجتت را ذكر مى‏كنى. حضرت(عليه‌السلام) فرمود: هركس اين نماز را بخواند، خداوند خانه‏اى در بهشت براى او بنا مى‏نهد.

نماز ديگر بعد از نماز عشا

٣٠٧

از ديگر نمازهاى بعد از عشا، نمازى است كه در روايت آمده پيامبر اكرم - صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلمو آله - فرمود: هركس چهار ركعت نماز بعد از نماز عشا بخواند، به اين صورت كه در دو ركعت اوّل سوره‏ىقُلْ يا أَيُّهَا الْكافِروُنَ و قُلْ هُوَ اللّهُ أَحَد ، و در دو ركعت دوم سوره‏ىتَبارَكَ الَّذى بِيَدِهِ الْمُلْكُ و ألَم تَنْزيل سجده را قرائت كند، مانند اين است كه چهار ركعت نماز در شب قدر بجا آورده باشد.

فصل بيست و نهم: آداب و تعقيبات نماز وُتَيْره و نافله‏ى عشا

سوره‏هايى كه در نماز و تيره قرائت مى‏شود ١ - اسماعيل بن عبدالخالق بن عبدربّه مى‏گويد امام صادق(عليه‌السلام) فرمود: پدر بزرگوارم همواره بعد از نماز عشا، دو ركعت نماز در حالت نشسته مى‏خواند، و صد آيه در آن دو ركعت قرائت مى‏نمود، و پيوسته مى‏فرمود: هركس اين دو ركعت را بخواند، و صد آيه در آن تلاوت كند، از غافلان نوشته نمى‏شود.

وى مى‏گويد: امام باقر(عليه‌السلام) در آن دو ركعت، سوره‏ى واقعه و اخلاص را قرائت مى‏فرمودند.

در روايت ديگر پيرامون سوره‏هايى كه در نماز وتيره قرائت مى‏شود آمده است كه حضرت ابى جعفر محمّد بن علىّ امام باقر(عليهما‌السلام) فرمود: هركس سوره‏ى مُلْك را شب بخواند، به قرائت بسيار و پاكيزه عمل نموده، و از غافلان نخواهد بود، و من نيز بعد از نماز عشا آن دو را در حالت نشسته [در نافله عشا] مى‏خوانم.