نگرشى به زيارت نامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام

نگرشى به زيارت نامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام0%

نگرشى به زيارت نامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام نویسنده:
گروه: ادعیه و زیارات

نگرشى به زيارت نامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام

این کتاب در موسسه الحسنین علیهما السلام تصحیح و مقابله شده است.

نویسنده: محسن رفيعى و معصومه شريفى
گروه: مشاهدات: 1803
دانلود: 344

توضیحات:

نگرشى به زيارت نامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام
جستجو درون كتاب
  • شروع
  • قبلی
  • 16 /
  • بعدی
  • پایان
  •  
  • دانلود HTML
  • دانلود Word
  • دانلود PDF
  • مشاهدات: 1803 / دانلود: 344
اندازه اندازه اندازه
نگرشى به زيارت نامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام

نگرشى به زيارت نامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام

نویسنده:
فارسی

این کتاب در موسسه الحسنین علیهما السلام تصحیح و مقابله شده است.

نگرشى به زيارت نامه

حضرت فاطمه معصومهعليها‌السلام

نويسندگان : محسن رفيعى و معصومه شريفى

تذکراین کتاب توسط مؤسسه فرهنگی - اسلامی شبکة الامامین الحسنینعليهما‌السلام بصورت الکترونیکی برای مخاطبین گرامی منتشر شده است.لازم به ذکر است تصحیح اشتباهات تایپی احتمالی، روی این کتاب انجام گردیده است

مقدّمه

زيارت، واژه اى است مقدّس و نام آشنا در قاموس فرهنگ اسلامي؛ كه از جمله ابزار اداى احترام و ارادت به اولياى الهى، و از عوامل تقرّب انسان به خداوند متعال محسوب مى شود. بديهى است هر عملى كه به قصد قربت و با نهايت خلوصِ نيّت انجام پذيرد، به اندازه درصد خلوصى كه دارد، مورد قبول درگاه الهى واقع مى گردد. زيارت پيامبراكرمصلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم ، ساير معصومينعليهم‌السلام و بزرگان دين، منافعى بسيار در دنيا و آخرت در پى دارد. بخشى از اين منافع، در سخن آن حضرت هويدا مى شود؛ آنجا كه مى فرمايد :

«زوروا القبور، فانها تذكركم الموت»(١)

به زيارت قبور برويد، زيرا شما را به ياد مرگ مى اندازد.

و در جاى ديگر مى فرمايد :

« مَنْ زارَنيِ أَوْزَارَ أَحَداً مِنْ ذُرِّيَّتيِ، زُرْتُهُ يَومَ القِيامَةِ فَأَنْقَذْتُهُ مِنْ أَهْوَالِها»(٢)

كسى كه من يا يكى از فرزندانم را زيارت كند، روز قيامت به زيارت او مى آيم و او را از هول و هراس آن روز رهايى مى دهم.

زيارت، سيره مستمره همه يكتاپرستان است :

«احترامصلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم به بزرگان و رهبران دين، درنهاد و سرشت هر شخص متديّن و آزاده اى وجود دارد. به اين جهت، پيش از اسلام و پس از آن، هميشه قبور صالحان و اولياى الهى مورد توجّه خاصّ و زيارت مردم بوده است و تا قرن يازدهم هجرى در اين مسأله هيچ اختلافى بين شيعه و اهل سنّت وجود نداشته است. و هردو، كتابها و رساله هايى در اين موضوع نگاشته اند.»(٣) «در قرن يازدهم هجرى محمد بن عبدالوهّاب پديد آمد؛ و در شك و ترديد، گوى سبقت را از فخر رازى ربوده و اين مسأله را مورد انكار قرار داد، و تصوّر نمود كه زيارت قبور از اختصاصات شيعيان است.»(٤)

زيارت، بديهى تر از آن است كه مورد ترديد يا تكذيب واقع گردد؛ چون جواز زيارت قبور - بلكه ضرورتش - هم به لحاظ عقلى، و هم به لحاظ نقلى (قرآن و سنّت معصومينعليهم‌السلام ) به راحتى قابل اثبات است.

با اندكى تأمّل در روايات وارد شده در زمينه اهميّت و آداب «زيارت»، چنين تحريفى مى توان از آن به دست داد :

«زيارت» يعني: حضور در پيشگاه با شرافت انبياى الهى و معصومينعليهم‌السلام و اولياى الهى - چه زنده باشند و چه مرده - از سر تكريم و محبّت و اخلاص، به جهت ايجاد پيوند قلبى، و قراردادن خويش در حوزه استعاذه و استفاضه آنان، و تجديد ميثاق و تحكيم بيعت با آنان؛ به نحوى كه موجب تقرّب و خشنودى خداوند متعال گردد.

ناگفته پيداست كه زيارت فرزندان معصومينعليهم‌السلام و اصحاب و خواصّ آنان، در جهت بزرگداشت همان انوار پاك و مطهّر محسوب مى شود. اين را نيز بايد در نظر داشت كه در زيارت امامزادگان و صالحان، توجّه به چند نكته ضرورى مى نمايد :

الف) اثبات و وثاقت در وجود قبر، نخستين گام را تشكيل مى دهد. وجود امامزاده در يك مكان، از طريق تصريح معصومينعليهم‌السلام و افراد مورد وثوق، شواهد مستند تاريخى و شهرت به دست مى آيد. در وثاقت و شهرت امامزادگانى همچون حضرت فاطمه معصومه و عبدالعظيم حسينىعليهما‌السلام ترديدى وجود ندارد؛ اما در قبور برخى از امامزادگان جاى ترديد وجود دارد كه شايسته است در اين زمينه پژوهش به عمل آيد.(٥)

ب) در زيارت و تكريم امامزادگان و اصحاب معصومينعليهم‌السلام ، اصل بر ايمان، تديّن، تقوا، و قرار گرفتن آنان در مسير اهداف معصومينعليهم‌السلام است؛ مگر اين كه خلاف آن ثابت گردد، همچون جعفر كذّاب و افرادى مانند او كه شناخته شده اند.(٦)

ج) از وظايف مهم زائر اين است كه شناخت كافى از آداب زيارت داشته باشد، درباره آداب زيارت، سخن ها بسيار است؛ اما آنچه مى توان به اختصار بيان نمود، اين است كه :

١ - غسل زيارت پيش از زيارت قبور مؤمنين؛ خصوصاً معصومينعليهم‌السلام .

٢ - قرائت دعا - ترجيحاً دعاى مأثور - هنگام غسل.

٣ - پوشيدن لباس پاكيزه پس از غسل زيارت.

٤ - طهارت از ناپاكى ها و پرهيز از ورود با بدن و لباس نجس در مشاهد مشرّفه.

٥ - گام برداشتن به آرامى و ايستادن در عتبات، و قرائت اذن دخول.

٦ - بوسيدن قبر مقّدس، و نهادن صورت صورت بر آن.

٧ - رعايت ادب و احترام.

٨ - پابرهنه شدن هنگام ورود به روضه مباركه.

٩ - ايستادنِ مقابل ضريح، در بالاى سر و رو به قبله بودن در هنگام زيارت.

١٠ - قرائت زيارت مأثور از معصومينعليهم‌السلام .

١١ - قرائت نماز پس از زيارت؛ از نزديك يا دور.

١٢ - قرائت دعا پس از نماز زيارت.

١٣ - عدم اشتغال به امور دنيايی.

١٤ - وداع، هنگام خروج از روضه مباركه.

١٥ - حركت به پشت، و خروج به اندازه چند قدم رو به قبر شريف.

١٦ - تكريم زائران و خادمان بقعه شريفه، جهت تكريم صاحب قبر شريف.(٧)

شايان ذكر است «به آن اندازه كه در فضيلت زيارت حضرت فاطمه معصومه و حضرت عبدالعظيم حسنىعليهما‌السلام روايت وارد شده، تصريحى بر فضيلت زيارت ساير امامزادگان نشده است.»(٨) آن بانوى بزرگوار، از آن چنان مقامى نزد ائمهعليهم‌السلام برخوردار است كه زيارتش را برابر با بهشت، و پاداش زائرش را بهشت دانسته اند. نيز به بركت وجود مقدسش، شهر قم «حرم اهل بيت» و «عشّ آل محمدعليهم‌السلام » شده است. قم همواره به خود مى بالد كه گوهرى گرانبها همچون: حضرت ستّى فاطمهعليها‌السلام را در خويش نهفته دارد.

آن حضرت را القاب و صفاتى والاست كه در يكى از زيارت نامه هايش مى توان بدان دست يافت؛ بدين شرح :

«معصومة، كريمة اهل البيت، محدّثة، عابدة، فاطمه الكبرى، طاهرة، حميدة، رشيده، تقيّة، مرضيّة، سيّدة، رضيّة، بَرّة، اُخت الرضا، صدّيقة، سيّدةنساء العالمين».(٩)

مقاله حاضر، ابراز ادب و احترامى است خالصانه به آستان مقدّس حضرت ستّى فاطمهعليها‌السلام . به ناچار، اعتراف مى كنيم كه با تلاشى كه داشته ايم، تنها توانسته ايم جرعه اى از اقيانوس بيكران وجودش را بنوشيم؛ و برگى از هزاران دفتر زرّين حضرتش را ورق بزنيم و شاخه اى از بوستان معرفتش را برگيريم.

در پايان، وظيفه خود مى دانيم كه از بزگزار كنندگان محترم «كنگره بزرگداشت شخصيّت حضرت فاطمه معصومهعليها‌السلام و مكانت فرهنگى قم» - خصوصاً دانشمند محترم حضرت حجةالاسلام والمسلمين جناب دكتر عابدى «زيدعزّه» - تشكر و قدردانى نماييم. اميد آن داريم كه پژوهشگران تيز بين و محققّان اهل قلم، كاستى هاى اين مقاله را به سبب بضاعت اندك، و بلنداى نظر خويش ببخشايند؛ و راهنمايى هايشان را هديه مان نمايند.

خداوند متعال را براى توفيق اين خاك سپارى - هر چند اندك - شاكريم؛ و مشتاقانه، شفاعت حضرت ستّى فاطمهعليها‌السلام و اجداد پاك و مطهّرش را چشم اميد داريم.

محسن رفيعى و معصومه شريفى

___________________________

پى نوشت ها :

١) صحيح مسلم، ج ٢، ص ٢٧١، ح ١٠٥؛ سنن ابن ماجه، ج ٣، ص ٩٤، ح ١٥٧٢ و سنن نسائى، ج ٢، ص ٥٣٧ - ٥٣٨، ح ٢٠٣٣. در سنن ابن ماجه، ج ٣، ص ٩٣-٩٤، ح ١٥٦٩، به نقل از حضرت محمدعليه‌السلام آمده است: «زُورُوا القُبُورَ، فَاِنَّها تُذَكَّرُكُمُ الآخِرَةَ».

٢) كامل الزّيارات، ص ٨ - ٩.

٣) فلسفه زيارت، ص ١١.

٤) فلسفه زيارت، ص ١٢.

٥) تحفةالزائر، ص ٣٧٩ - ٣٨١ و عمدةالزائر، ص ٤٠٠.

٦) تحفةالزائر، ص ٣٧٩ - ٣٨١؛ عمدةالزائر، ص ٤٠٠ - ٤٠١ و المزار، طباطبايى، ص ٢٨٩ - ٢٩١.

٧) براى پژوهش بيشتر، ر.ك: عمدةالزائر، ص ٢٧ - ٣٣ و المزار، ص ٨ - ٣١.

٨) المزار، ص ٢٨٩ - ٢٩١.

٩) اعلام النساء المؤمنات، ص ٥٧٦ - ٥٧٧؛ زبدةالتصانيف، ج ٦، ص ١٥٩؛ رياحين الشريعه، ج ٥، ص ٣٥ و انوارالمشعشعين، ص ٢١١.