آیه مباهله

آیه مباهله ماجرای مباهله یکی از اتفاقات بسیار مهم و حساس در صدر اسلام است. در سال نهم هجری نصرانی‌های نجران به مدینه آمدند. آنها می‌‌‌خواستند در یک مناظره پیامبر اسلام (ص) را محکوم کنند و بساط رسالتی که می‌‌گفتند دروغ است را جمع کنند. مباهله در اصطلاح به این معنا است که دو طرف در مقابل یکدیگر قرار می‌‌گرفتند و هر دو دست به درگاه خدا بلند می‌‌کردند و با تضرع و خشوع به درگاه الهی برای گروهی که دروغ و نیرنگ می‌‌کرده، عذاب خدا را طلب می‌‌کردند. این مقاله ضمن بیان جریان مباهله به بررسی آیه مباهله به عنوان یکی از دلایل شیعیان برای اثبات امامت معصومین (ع) می‌‌‌پردازد. برخی از نکات مهمی که از این آیه استفاده می‌‌‌شود به این شرح است: • جریان مباهله مقام بالای اهل بیت (ع) را نشان می‌‌‌دهد. • فضیلت و برتری حضرت فاطمه زهرا (ع) بر زنان پیامبر اکرم (ص) در این واقعه مشخص است. • روایات متعددی از اهل تسنن در تأیید این واقعه وارد شده است که نشان می‌‌‌دهد مقصود از اهل بیت، پنج تن آل أبا (ع) است نه زنان پیامبر اکرم (ص)

جزئیات