مقالات
آیا نقصهای مادرزادی با عدالت خدا سازگار است؟
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
آیا نقصهای مادرزادی با عدالت خدا سازگار است؟ اصل در آفرینش انسان صحّت و سلامت است، چرا که خداوند دستگاه خلقت را به نحو احسن آفریده و خللی در آن نیست. با وجود این اصل، ممکن است بخاطر نوع عملکرد انسان ـ در مواردی به دلیل «تزاحم علل» ـ در خلقت خللی ایجاد گردد. برای پیشگیری از چنین سرنوشتی، معصومین(ع) سفارشاتی نموده اند که رعایت آن سلامت خلقت را تضمین می کند. از لحاظ عقلی، بهداشتی و پزشکی نیز اموری وجود دارد که رعایت آنها نیز می تواند در سلامت جنین مؤثّر باشد. لازم به ذکر است که خداوند نسبت به افراد گرفتار به نقص، لطف کرده و تکلیف سبک تری تعیین می نماید؛ و اجر بیشتری برای اعمالشان در نظر می گیرد.
آیا لقاءالله به معنای دیدن خداست؟
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
آیا لقاءالله به معنای دیدن خداست؟
تقرّب الهی به معنای احاطه خداوند بر وجود و حتّی درونی ترین احساسات و ذهنیات اوست. با احاطه علمی ای که خداوند به ما دارد و با توجه به بودن ما در قبضه قدرت او تکلیف ما روشن است. نه افعال و گفتار ما از او پنهان است، و نه اندیشه ها و نیات، و نه حتّی وسوسه هایی که از قلب ما می گذرد. معنی دیگر قرب در امور معنوی و بندگی آن است که بنده خدا با اعمال صالح خود در معرض شمول رحمت الهی واقع می شود.
واژه «قرب» در لغت به معنای نزدیکی یک شیء به شیء دیگر دانسته شده است؛ (۱) یعنی برای تصوّر معنای این واژه و مفهوم نزدیکی دو پدیده به هم، ناگزیر از تصویر شیئیّت و جسمیّت برای آنها هستیم. با لحاظ کردن این نکته می بینیم که در متون دینی اصطلاح «قرب الهی» و مفهوم نزدیکی به خدا به مناسبت های مختلف مورد اشاره قرار گرفته است؛ حال این سؤال مطرح است که وقتی ما خداوند را از هر گونه جسمیّت و شیئیّت و قابلیّت دیده شدن منزه و پاک می شماریم، اصطلاح «قرب الهی» چه مفهوم و معنایی دارد؟
برای فهم معنای انتساب این اصطلاح به خداوند متعال پیش از هر چیزی، باید به قرآن مجید به عنوان اصیل ترین منبع معارف اسلامی رجوع کرد. قرآن در آیات متعدّدی به مفهوم «قرب الهی» و موضوع نزدیک بودن خداوند به مخلوقاتش اشاره می کند.
یکی از مهم ترین آیاتی که متضمّن معنای «قرب» برای ساحت خداوند متعال است، آیه ۱۶ سوره ق می باشد. خداوند متعال در این آیه شریفه درباره خلقت انسان و وضعیّت این مخلوق نزد خالقش می فرماید: «وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرید»؛ (ما انسان را آفریدیم و وسوسه های نفس او را می دانیم و ما به او از رگ قلبش نزدیک تریم).
در تفسیر و تبیین چنین تعبیر عجیبی که خداوند برای نزدیکی خود به آدمی به کار برده، مفسّران وجوه مختلفی را بیان کرده اند؛ امّا همه آنها نهایتا به معنای احاطه خداوند بر وجود و حتّی درونی ترین احساسات و ذهنیات اوست. با احاطه علمی ای که خداوند به ما دارد و با توجه به بودن ما در قبضه قدرت او تکلیف ما روشن است. نه افعال و گفتار ما از او پنهان است، و نه اندیشه ها و نیات، و نه حتّی وسوسه هایی که از قلب ما می گذرد. (۲)
علّامه طباطبایی نیز در تفسیر معنای نزدیکی خداوند به انسان در این آیه می فرماید: خدای تعالی کسی است که نفس آدمی را آفریده و آثاری برای آن قرار داده؛ پس خدای تعالی بین نفس آدمی و خود نفس، و بین نفس آدمی و آثار و افعالش واسطه است.
پس خدا از هر جهتی که فرض شود و حتّی از خود انسان به انسان نزدیک تر است. و چون این معنا، معنای دقیقی است که تصوّرش برای فهم بیشتر مردم دشوار است لذا خدای تعالی به اصطلاح دست کم را گرفته که همه بفهمند و به این حدّ اکتفا کرده که بفرماید ما از طناب ورید [رگ] به او نزدیک تریم و یا در جای دیگر قریب به این معنا را آورده، می فرماید: «أَنَّ اللَّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ» (۳)؛ (خدا بین انسان و قلبش واسطه و حائل است).(۴)
به طور کلی آنچه با بررسی این آیه و آیات دیگر و تفاسیر آنها به نظر می آید این است که باید معنای «قرب» را راجع به ساحت مقدّس خداوند به معنا و مفهومی فهمید که تفاوتی جوهری با معنای لغوی این واژه دارد.
بهترین تعبیر همان است که امیرمؤمنان علی(علیه السلام) در خطبه اول نهج البلاغه فرموده است: «مَعَ کُلِّ شَیْءٍ لَا بِمُقَارَنَةٍ وَ غَیْرُ کُلِّ شَیْءٍ لَا بِمُزَایَلَة» (۵)؛ (او با همه موجودات است، امّا نه اینکه قرین آنها باشد؛ و جدا از همه موجودات است، امّا نه اینکه از آنها بر کنار باشد). هستی تمام موجودات عالم چنین است که بدون وابستگی و پیوند با ذات او اصلا مفهوم و وجود و بقایی ندارد؛ و این نهایت قرب خداوند را به بندگان و قرب بندگان را به او نشان می دهد. (۶)
علاوه بر این، از موارد دیگری که کلمه «قرب» استعمال می گردد، در امور معنوی و بندگی و عبودیّت است که از آن تعبیر به «تقرّب» می گردد. «تقرّب» به معنای آن است که کسی بخواهد به چیزی و یا کسی نزدیک شود. بنده خدا با اعمال صالح خود می خواهد به خداوند نزدیک گردد و این نزدیکی عبارت است از اینکه در معرض شمول رحمت الهی واقع می شود. (۷) که این معنا نیز با مساله تجسیم بی ارتباط است.
منظور از لقاء الله؟
علاوه بر «قرب الهی»، اصطلاح دیگری که ممکن است کاربرد آن برای ساحت مقدّس پروردگار شائبه تجسیم ایجاد کند، اصطلاح «لقاء الله» است. ریشه این اصطلاح از مادّه «لقی» به معنای دیدار کردن و بهم رسیدن است. (۸) بدیهی است که این مفهوم درباره خداوند به عنوان وجودی مجرّد و نامرئی که جسمیّت درباره آن قابل تصوّر نیست، مبهم و نیازمند تبیین است.
بررسی آیاتی که در آنها این مفهوم مورد اشاره قرار گرفته و روایاتی که ذیل این آیات به تبیین این مفهوم پرداخته اند ما را با معنای صحیح این اصطلاح در مورد خداوند آشنا می کند.
در آیه ۵ سوره عنکبوت می خوانیم: «مَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمیعُ الْعَلیم»؛ (کسی که امید به لقاء اللَّه دارد، سرآمدی را که خدا تعیین کرده فرا می رسد و او شنوا و داناست). علامه طباطبایی در تفسیر اصطلاح «لقاء الله» در این آیه شریفه می فرماید: «مراد قرار گرفتن بنده است در موقعی که دیگر بین او و بین پروردگارش حجابی نباشد؛ همچنان که روز قیامت نیز این چنین است و این روز، روز ظهور حقایق است.
به عبارتی لقای هر چیز علم یافتن به وجود او است و روز قیامت همگان بر حقانیت پروردگار علم می یابند، و لقای علمی برایشان حاصل می شود».(۹)
شبیه همین تفسیر را در تفسیر نمونه نیز می خوانیم که: «بعضی آن را به معنی ملاقات فرشتگان پروردگار، و بعضی به معنی ملاقات حساب و جزا، و بعضی به ملاقات حکم و فرمان حقّ تفسیر کرده اند، و بعضی آن را کنایه از قیامت و رستاخیز دانسته اند؛ در حالی که دلیلی ندارد که آیه را به این معانی مجازی تفسیر کنیم. باید گفت لقای پروردگار در قیامت نه یک ملاقات حسّی که یک لقای روحانی و یک نوع شهود باطنی است؛ چرا که در آنجا پرده های ضخیم عالم مادّه از مقابل چشم جان انسان کنار می رود و حالت شهود به انسان دست می دهد».(۱۰)
با اندک جست و جویی در روایات معصومین(علیهم السلام) نیز می بینیم که منظور از این اصطلاح، همین معنای مورد اشاره است. برای مثال حضرت علی(علیه السلام) در تفسیر آیه ۴۶ سوره بقره یعنی «الَّذِینَ یَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِم»؛ (آنها کسانی هستند که می دانند دیدار کننده پروردگار خویشند) می فرماید: (آنها برانگیخته می شوند و زنده می گردند و مورد حساب و اعطای پاداش یا عذاب قرار می گیرند)؛ «أَنَّهُمْ یُبْعَثُونَ وَ یُحْشَرُونَ وَ یُحَاسَبُونَ وَ یُجْزَوْنَ بِالثَّوَابِ وَ الْعِقَاب».(۱۱)
مورد دیگر قرآنی که در آن از این تعبیر برای خدا استفاده شده، آیه ۱۱ سوره انسان است. در بخشی آیه درباره جایگاه نیکان در قیامت می خوانیم: «وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً»؛ (و خداوند از آنها استقبال می کند در حالی که شادمان و مسرورند). معنای صحیح و خالی از هر گونه شائبه تجسیم درباره این آیه نیز این است که استقبال لطف آمیز الهی از آن نیکان در آن روز به معنای در برگرفتن شان در سایه رحمت و مودتش است. (۱۲)
به هر حال آنچه مسلّم است اینست که منظور از «لقاء» و ملاقات خداوند ملاقات حسّی مانند ملاقات افراد بشر با یکدیگر نیست. چه این که خداوند نه جسم است و نه رنگ و مکان دارد که با چشم ظاهر دیده شود.
بلکه منظور یا مشاهده آثار قدرت او در صحنه قیامت، پاداش ها و کیفرها و نعمت ها و عذاب های او است یا به معنی یک نوع شهود باطنی و قلبی است. زیرا انسان گاه به جایی می رسد که گویی خدا را با چشم دل در برابر خود مشاهده می کند؛ به طوری که هیچ گونه شک و تردیدی برای او باقی نمی ماند. این حالت ممکن است بر اثر پاکی، تقوا، عبادت و تهذیب نفس در این دنیا برای گروهی پیدا شود. چنانکه در نهج البلاغه می خوانیم: «ذعلب یمانی» از امام علی(علیه السلام) پرسید: «هَلْ رَأَیْتَ رَبَّک»؛ (آیا خدای خود را دیده ای!؟)
امام(علیه السلام) فرمود: «أَ فَأَعْبُدُ ما لا أَرَی»؛ (آیا خدائی را که نبینم پرستش کنم؟) و هنگامی که او توضیح بیشتر خواست امام اضافه کرد: «لاتُدْرِکُهُ الْعُیُونُ بِمُشاهَدَةِ الْعِیانِ وَ لکِنْ تُدْرِکُهُ الْقُلُوبُ بِحَقائِقِ الإِیمان» (۱۳)؛ (چشم های ظاهر هرگز او را مشاهده نکنند، بلکه قلب ها به وسیله نور ایمان او را درک می نمایند).
این حالت شهود باطنی در قیامت برای همگان پیدا می شود؛ چرا که آثار عظمت و قدرت خدا در آنجا آنچنان آشکار است که هر کوردلی به یقین می رسد. (۱۴)
پی نوشت:
(۱). لسان العرب، ابن منظور، محمد بن مکرم، محقق/ مصحح: میر دامادی، جمال الدین، بیروت، دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع، ۱۴۱۴هـ. ق، چاپ سوم، ج ۱، ۶۶۲؛ مجمع البحرین، طریحی، فخر الدین بن محمد، محقق/ مصحح: حسینی اشکوری، احمد، تهران، نشر مرتضوی، ۱۳۷۵هـ. ش، چاپ سوم، ج ۲، ص ۱۳۹؛ المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، فیومی، احمد بن محمد، قم، موسسه دار الهجره، ۱۴۱۴هـ. ق، چاپ دوم، ج ۲، ص ۴۹۵.
(۲). تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ناصر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴هـ. ش، چاپ اول، ج ۲۲، ص ۲۴۵.
(۳). سوره انفال، آیه ۲۴.
(۴). المیزان فی تفسیر القرآن، طباطبایی، محمد حسین، ترجمه: موسوی همدانی، سید محمدباقر، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۳۷۴هـ. ش، چاپ پنجم، ج ۱۸ ص ۵۱۹ و ۵۲۰.
(۵). نهج البلاغه، شریف الرضی، محمد بن حسین، محقق/ مصحح: فیض الإسلام، قم، نشر هجرت، ۱۴۱۴هـ. ق، چاپ اول، ج ۱، ص ۴۰.
(۶). تفسیر نمونه، همان، ج ۲۲، ص ۲۵۲.
(۷). المیزان فی تفسیر القرآن، همان، ج ۱۹ ص ۲۰۷.
(۸). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، مصطفوی، حسن، تهران، نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۶۸ هـ. ش، چاپ اول، ج ۱۰، ص ۲۲۷؛ فرهنگ ابجدی، بستانی، مهیار، فؤاد افرام، رضا، تهران، انتشارات اسلامی، ۱۳۷۵هـ. ش، چاپ دوم، ج ۱، ص ۱۲۲.
(۹). المیزان فی تفسیر القرآن، همان، ج ۱۶، ص ۱۵۱.
(۱۰). تفسیر نمونه، همان، ج ۱۶، ص ۲۱۱.
(۱۱). التوحید، ابن بابویه، محمد بن علی، محقق/ مصحح: حسینی، هاشم، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۳۹۸هـ. ق، چاپ اول، ص ۲۶۷.
(۱۲). تفسیر نمونه، همان، ج ۲۵، ص ۳۵۷.
(۱۳). نهج البلاغه، همان، ص ۲۵۸.
(۱۴). تفسیر نمونه، همان، ج ۱، ص ۲۱۷.
آیا خدا بر امور محال هم قدرت دارد؟
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
آیا خدا بر امور محال هم قدرت دارد؟
خلاصه پاسخ این که: تمام این فرضیّه ها محال و ممتنع است و تمنّای ایجاد اینها تمنّای «هستی بخشیدن به امور ممتنع و محال ذاتی» می باشد و امور ممتنع از قلمرو قدرت بیرون بوده و در سنجش عقل و خرد، قابلیّت ایجاد و شایستگی هستی را ندارد و اگر در محلّ قابلیّت و شایستگی باشد، هرگز در قدرت خداوند هیچ گونه نارسایی نیست
فضیلت و اعمال ماه ربیع الثانی
- منتشر شده در
-
- منبع:
- ramezan.com
فضیلت و اعمال ماه ربیع الثانی
ماه پر برکت ربیع الاول را پشت سر گذاشتیم ، و اکنون وارد یک ماه دیگر از ماه های خوب خدا می شویم ،این گذشت ایام و رفتن و آمدن روزه ها و ماه ها گذر عمر ما را نشان می دهد و چه خوب است که در این گذران عمر از هر فرصتی بهره
هفت درس از دست های عاشورا
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
هفت درس از درس های عاشورا
چرا انسان به دین نیاز دارد؟
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
چرا انسان به دین نیاز دارد؟
بر اساس آیات و روایات، هدف خداوند از خلقت انسان، پرورش یک مخلوق کامل است که پرتوی از صفات حق باشد و لایق قرب او گردد. بدیهی است که تربیت چنین موجودی بدون یک برنامه ریزی دقیق امکان پذیر نیست. اما از آنجا که بعضی علوم لازم برای شناخت و حرکت به سوی این هدف خارج از دسترس عقل بشر بوده و یا ممکن است عقل در آن گرفتار خطا شود؛ لذا نیازمند منبعی هستیم که این آگاهی را فراهم کند. از این رو خداوند رسولانی برای بشر فرستاد تا راه و روش سعادت و کمال را به او بیاموزند. این راه و روش همان دین الهی است.
تاثیر صلوات در حسابرسی آخرت!
- منتشر شده در
-
- منبع:
- erfan.ir
تاثیر صلوات در حسابرسی آخرت!
فرستادن صلوات و سلام بر پیامبر (صلی الله علیه و اله) و آل پیامبر (علیهم السلام) از طرف مومنان در حقیقت طلب كردن رحمت بر خودشان نیز است؛ زیرا در واقع پیامبر و ائمّه (علیهم السلام) واسطه فیض الهی هستند. اگر بر آنها صلوات نفرستیم، در واقع خود را از رحمت الهی محروم كرده ایم. بنابراین درود بر پیامبر (صلی الله علیه و اله) سبب پاكی اعمال و نیز قبولی آنها می شود، همچنین باعث اجابت دعاها، كفّاره گناهان، نورانی شدن در قیامت و راه پیدا كردن به بهشت نیز می شود.
تقدیر الهی چگونه با اختیار جمع میشود؟
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
تقدیر الهی چگونه با اختیار جمع میشود؟
قضا و قدر دو قسم است: ۱) «تکوینی» یعنی همه امور بر اساس علل و ویژگی های خاصّی محقّق می شوند. ۲) تشریعی به معنی فرمان الهی در تعیین وظائف انسان و مقدار و حدود این وظائف. قضا و قدر به هر دو معنی با اختیار انسان منافات ندارد. سرنوشت هر معلولی، تابعِ علل و عواملی است؛ و چون خداوند انسان را مختار آفریده، اراده اش نقش مهمّی در سرنوشت او داشته و عامل موثّری در تأمین سعادت او است. اراده انسان در طول اراده و قضا و قدر الهی است و با آن منافاتی ندارد. اگر انسان در اعمالش اختیاری نمی داشت، آمدن پیامبران، نزول کتب آسمانی و کیفر و پاداش همه بی فایده و ظالمانه بود.
گناهان، مانع بارش باران
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
گناهان، مانع بارش باران
بر اساس آموزههای اسلامی، نزول باران تنها پدیدهای طبیعی نیست، بلکه با ایمان، اخلاق و رفتار انسانها پیوند دارد؛ گناهان میتوانند سبب محرومیت از رحمت خداوند شوند.
قناعت؛ نسخهای برای آرامش روح و ذهن
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
قناعت؛ نسخهای برای آرامش روح و ذهن
میوه قناعت عزت و آبرو برای انسان است. به نظر میرسد که بین قناعت و عزت نفس که از مهمترین مؤلفههای سلامت روان است، رابطه مستقیمی وجود دارد. ارزش آدمی به عزت و کرامت اوست و به میزان و درجهای که واجد این خصیصه است، به همان میزان میتوان او را آنگونه که باید باشد و خدایش خواسته، انسان نامید؛ چون سرشت آدمی کرامتمند است.
وضعیت مؤمنان راستین در «آخرالزّمان»
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
وضعیت مؤمنان راستین در «آخرالزّمان»
امام علی(ع) درباره ویژگی های مؤمنان در «آخرالزّمان»، می فرماید: «آن [زمان]، زمانی است که هیچ کس از فتنه نجات نمی یابد، مگر مؤمنِ بی نام و نشان! که هنگام حضور، شناخته نمی شود و اگر غایب شود، کسی سراغش را نمی گیرد!، آنان چراغ های هدایت و نشانه های حرکت در شب های تاریکِ رهروان راه حقّ اند و چون در میان مردم اظهار وجود نمی کنند، و احمقانه و ناآگاهانه به افشای اسرار نمی پردازند، خداوند درهای رحمتش را به رویشان می گشاید، و سختی ها را از آنان برطرف می سازد!، ای مردم! به زودی زمانی برسد که اسلام واژگون شود، همانند ظرفی که واژگون شود و آنچه در آن است بریزد».
اسراف و تبذير در قرآن و سنت
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
اسراف و تبذير در قرآن و سنت
دین اسلام همواره بر میانهروی تأکید داشته و هرگونه خروج از اعتدال را تحت عنوان «اسراف» (تجاوز از حد) و «تبذیر» (هدر دادن اموال) به شدت نهی میکند. زیادهروی و ضایع کردن نعمتها نه تنها موجب فقر و محرومیت فرد از هدایت الهی میشود، بلکه آسیبهای اجتماعی مخربی چون اختلاف طبقاتی و وابستگی اقتصادی را به دنبال دارد. تنها راه رهایی از این پیامدها، رعایت اعتدال در مصرف و حفظ سرمایههای مادی و معنوی برای دستیابی به تعادل و برکت در زندگی است.
«نه» به زور، «آری» به انتخاب؛ آیا دین اجباری است؟
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
«نه» به زور، «آری» به انتخاب؛ آیا دین اجباری است؟
آیا ایمان با زور به قلب راه مییابد یا انتخابی آگاهانه است؟ آیهٔ «لا اکراه فی الدین» در قرآن، پاسخی روشن به این پرسش دیرینه است. در این مقاله، با روایتی تأملبرانگیز از صدر اسلام، به عمق این آیه سفر میکنیم و راز آزادی انسان در انتخاب دین را کشف مینماییم؛ آنجا که خداوند با همهٔ قدرتش، کلید انتخاب را به دست خود ما میسپارد.
ایمان به خدا و هفت هدیهای که زندگیت را زیر و رو میکند
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
ایمان به خدا و هفت هدیهای که زندگیت را زیر و رو می کند
تا به حال فکر کردهای چرا بعضیها با اینکه در اوج مشکلاتند، انگار کوهی از آرامش در دل دارند؟ و برعکس، چرا بعضی با وجود همهٔ امکانات، طعم خوشبختی را نمیچشند؟ پاسخ در یک کلمه خلاصه میشود: ایمان. ایمان به خدا، فقط یک باور قلبی نیست؛ یک نیروی عظیم است که تمام ابعاد زندگی را دگرگون میکند. از آرامش روحی بگیر تا هدفدار شدن زندگی، از عزت نفس تا نترسیدن از هیچکس جز خدا. همراه ما باشید تا هفت هدیهٔ شگفتانگیز ایمان را مرور کنیم.
اگر خدا ضامن رزق است، پس چرا برکت نداریم؟ (فرق رزق ، برکت و نعمت)
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
.png "اگر خدا ضامن رزق است، پس چرا برکت نداریم؟ (فرق رزق ، برکت و نعمت)")
اگر خدا ضامن رزق است، پس چرا برکت نداریم؟ (فرق رزق ، برکت و نعمت)
خدا ضامن روزی همه است، اما چرا زندگیهایمان بیبرکت شده؟ رازش در تفاوت «نعمت» (همه داشتههایمان)، «رزق» (آنچه واقعاً مصرف میکنیم) و «برکت» (خیر ماندگار ) است. مشکل ما کمبود نعمت نیست؛ گمکردن مسیر برکت است. با تقوا، شکر، صدقه و صله رحم میشود این برکتِ گمشده را به زندگی برگرداند.
بهترین هدیه خدا به انسان
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
بهترین هدیه خدا به انسان
تا به حال به این فکر کردهای که چند نعمت داری؟ چشم، گوش، دست، عقل، سلامتی، خانواده، باران، آفتاب، زمین، آسمان... لیست بلندبالایی میشود. اما سؤال مهمتری هم هست: در میان این همه نعمت، کدام یک از همه برتر و ارزشمندتر است؟ کدام نعمت است که اگر نباشد، بقیه نعمتها هم رنگ و بوی خود را از دست میدهند؟
آیا تمام گناهان بخشیده می شود؟!
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
آیا تمام گناهان بخشیده می شود؟!
خداوند گناهان را با شرايطي ميبخشد و آن شرايط : «توبه» ، « تسليم فرمان الهي» و «پيروي از دستورات الهي در عمل » مي باشد؛ اگر اين شرايط براي گناه كار مهيا باشد؛ حتي مشرك را نيز ميبخشد.
کجا اجازه دارم دروغ بگم؟
- منتشر شده در
-
- منبع:
- سایت ابنا
کجا اجازه دارم دروغ بگم؟
از نظر عقلی و شرعی، دروغگویی از باب ضرورت جایز است. ضرورت، یعنی در شرایطی است که احتمال بروز خطر و ضرر بر جان، مال، ناموس وحیثیت فرد یا جامعه وجود دارد.
فرمان الهی نسبت به مال حرام
- منتشر شده در
-
- نویسنده:
- شیخ حسین انصاریان
- منبع:
- erfan.ir
فرمان الهی نسبت به مال حرام
پیغمبر اکرم(ص) فرموده: «الجَنَّةُ مَحفوفَةٌ بالمَکارِه» خدا بهشت را در معدن سختیها قرار داده. سختی بکش، میرسی به بهشت. یکخرده سخت است.
فوائد اسماء الله
طريق دعا و طلب حاجت از حق تعالي اين است که، شخص پس از آن که حمد و ثناء حق را بجاي آورد، انتخاب نمايد از اسماء الحسني آنچه را که مناسب مطلوب و مقصود وي است.
