جایگاه پیامبران در قرآن

جایگاه پیامبران در قرآن قرآن کریم پر است از سرگذشت عبرت‌آموز پیامبران الهی. با بررسی آیات مربوط به پیامبران در قرآن به روشنی در می‌یابیم که وجود انبیای الهی، چه آثار و برکات فراوانی برای بشریت داشته است. قرآن کریم پیامبران را الگوی کامل ایمان و تقوا معرفی می‌کند؛ که پیروی از آنها سعادت در دنیا و آخرت را به‌دنبال خواهد داشت. به‌عنوان مثال یکی از برکاتی که برای وجود پیامبران در قرآن کریم ذکر شده این است که می فرماید: تا زمانی که پیامبری در قوم خود حضور دارد خدا به احترام او قومش را عذاب نمی‌کند؛ هرچند آن قوم مستحق عذاب باشد. و این جایگاه والای پیامبران نزد خداوند را نشان می‌دهد. یا در مورد پیامبر اسلام (ص)، قرآن کریم وجود مبارک ایشان را یک الگوی بسیار نیکو برای همه جهانیان می‌داند. پیامبر اکرم می‌فرمایند: همانا من مبعوث شدم برای اینکه مکارم زیبای اخلاقی را کامل کنم و به سرانجام برسانم. در این مقاله قصد داریم با توجه به آیات مربوط به پیامبران در قرآن کریم جایگاه پیامبران را بررسی کنیم و با نقش آنها در سعادت و کمال انسانها بیشتر آشنا شویم. برای سهولت، در ابتدا چکیده مطالب ارائه می‌شود. چکیده بر اساس آیات مربوط به پیامبران در قرآن، وجود پیامبران آثار و برکات فراوانی دارد: خداوند وجود پیامبران را یک نعمت الهی دانسته است؛ وجود پیامبران رحمت خداوند است و به واسطۀ ایشان است که خداوند به امتها نظر لطف می‌افکند؛ وجود پیامبران نشانۀ فضل و عنایت خداوند متعال است و گرنه شایستگی انسان در حدی نیست که برای هدایت او پیامبری مبعوث شود. علم، عدالت، اخلاق و هدایت به نور و روشنایی از جمله دستاوردهای پیامبران برای بشریت است. رسول گرامی اسلام نسبت به سایر انبیاء فضیلت و برتری ویژهای دارد که برخی از آیات بر آن دلالت دارد؛ از جمله: تعبیر از نعمت وجود پیامبر با واژۀ منت، رحمت بودن برای جهانیان، تزکیۀ انسانها، آموزش حقایق دور از دسترس و خارج کردن از ظلمات و هدایت به سوی نور و روشنایی. بعثت پیامبران در قرآن یک سنت مستمر الهی شمرده می‌شود؛ و خداوند بین همۀ اقوام پیامبرانی را برای هدایت مردم فرستاده است. هدایت به مسیر تکامل سه مرحله دارد: هدایت به سلم و سلامت، هدایت به نورانیت و هدایت به راه راست. بر اساس آیات مربوط به پیامبران در قرآن، خداوند به وسیلۀ پیامبران حجت را بر انسانها تمام کرده است. اگر پیامبران نمی‌آمدند، انسانها علیه خداوند حجت داشتند که ما راه را نمی‌دانستیم؛ تا زمانی که خداوند پیامبر نفرستاده مردم را عذاب نمی‌کند و با آمدن پیامبران تشویق و تنبیه شروع می‌شود. همچنین فرشتگان الهی که مأمور جهنم هستند وقتی می‌خواهند دوزخیان را به جهنم بیندازند، دربارۀ بعثت پیامبران از آنها سؤال می‌کنند که مگر پیامبران نیامدند و شما را نسبت به دوزخ بیم ندادند.

جزئیات