รู้จักกับขบวนการซุฟยานี  ตอนที่ 2 

ในความเชื่อของชาวมุสลิม โดยเฉพาะชีอะฮ์ มีการเล่าถึงบุคคลหรือกลุ่มหนึ่งที่ชื่อ ซุฟยานี ซึ่งจะปรากฏขึ้นในยุคสุดท้ายก่อนการมาของ อิมามมะฮ์ดี ผู้เป็นผู้นำฝ่ายธรรมะ ซุฟยานีเป็นตัวแทนของความชั่วร้าย ความอธรรม และความโหดร้ายป่าเถื่อน

การเคลื่อนไหวของซุฟยานี
ด้วยการขยายตัวและความยิ่งใหญ่ของศาสนาอิสลามจนถึงการปรากฏของ อิมามมะฮ์ดี การเคลื่อนไหวของซุฟยานีถูกมองว่าเป็นแผนการของโลกตะวันตกและชาวยิวเพื่อเผชิญหน้ากับอิสลาม ดังนั้น ซุฟยานีจึงพยายามทำให้การเคลื่อนไหวของตนดูเหมือนมีศาสนา โดยแสดงตนเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนา เช่น การละหมาด ถือศีลอด เพื่อหลอกลวงชาวมุสลิม  

ลำดับขั้นของการเคลื่อนไหว
จากคำบรรยายในรายงานต่าง ๆ การเคลื่อนไหวของซุฟยานีมีลักษณะรุนแรงและรวดเร็ว คล้ายกับการปฏิวัติที่เต็มไปด้วยเลือด เพราะสถานการณ์โลกและความขัดแย้งระหว่างมหาอำนาจจะรุนแรงจนเกิดสงครามขึ้น ตะวันตกจึงเลือกผู้นำที่อ่อนแอเพื่อควบคุมพื้นที่รอบ ๆ อิสราเอลและปกป้องผลประโยชน์ของตะวันตก  

ซุฟยานีจึงได้รับการสนับสนุนให้ช่วยเหลือรัฐบาลที่อ่อนแอในแถบฮิญาซ(ซาอุดีอาระเบีย) และเพื่อทำลายการเคลื่อนไหวใหม่ที่เริ่มต้นโดยอิมามมะฮ์ดีในนครมักกะฮ์  

เส้นทางการเคลื่อนไหว
- เริ่มต้นด้วยการครองอำนาจในแคว้นชาม (ซีเรีย)  
- เกิดสงครามในภาคเหนือของซีเรีย มีผู้ถูกฆ่าอย่างมากมาย
- จากนั้นมันจะบุกอิรัก โดยเฉพาะเมือง กูฟะฮ์ และบริเวณรอบ ๆ เพื่อฆ่าและปล้นสะดมชาวชีอะฮ์  
- เมื่อทราบว่าอิมามมะฮ์ดีอยู่ในมะดีนะ มันจะส่งกองทัพไปที่นั่น แต่ไม่พบอิมาม เพราะท่านได้เดินทางไปมักกะฮ์แล้ว  
- กองทัพของมันจะปล้นสะดมมะดีนะ และเคลื่อนสู่มักกะฮ์ แต่ถูกแผ่นดินกลืนหายไปใน พื้นที่บัยดาอ์  

หลังจากกองทัพซุฟยานีถูกแผ่นดินกลืน อิมามมะฮ์ดีจะนำกองทัพกว่า 10,000 คนเพื่อปลดปล่อยมะดีนะ และพระเจ้าจะทำให้แผ่นดินฮิญาซตกอยู่ภายใต้การปกครองของท่าน  
จากนั้นอำนาจของอิมามจะครอบคลุม เยเมน ฮิญาซ อิหร่าน และอิรัก การเคลื่อนไหวศักดิ์สิทธิ์นี้จะเกิดขึ้น แล้วเดินทางไปมะดีนะ อิรัก และสุดท้ายเข้าสู่ นครเยรูซาเล็ม เพื่อรวมโลกอิสลามภายใต้การนำของท่าน  
ในการลุกขึ้นของอิมามมะฮ์ดี (อ.) ก็จะมีซุฟยานีที่พยายามหยุดยั้งการปฏิวัติ พยายามทำให้เวลาย้อนกลับหรือหยุดนิ่ง และป้องกันไม่ให้ระบบสังคมที่ไม่เป็นธรรมถูกทำลาย สุฟยานีจะใช้พลังทำลายล้างและความรุนแรง แม้มันจะเป็นเชื้อสายของอบูซุฟยาน แต่สิ่งสำคัญไม่ใช่สายเลือด หากแต่เป็นแนวทางและพฤติกรรมหรืออุดมการ์ณที่เหมือนกัน แต่มันจะพ่ายแพ้ต่อการปฏิวัติของอิมามมะฮ์ดี (อ.) และความพยายามทั้งหมดของมันจะล้มเหลว

(โปรดติดตามตอนต่อไป)